(خسرو گلسرخی)

 از دیدن چهره ی غمگین و سرخورده ی مردم توی تاکسی و مترو و اتوبوس و خیابون
 خسته شدم ! سکوت بلندتر از هر فریادی است !
این روزها مردم با نگاه هاشون با هم حرف میزنند !
نمی دونم ما هنوز "مردم" هستیم یا نه ؟!

ما بازی خوردیم ! ماهارو بازی دادند ! البته نه فقط ما !
اول فکر می کردم ما خیلی بدبختیم ولی توی این چند روزه فهمیدم که از ما بدبخت تر هم هست !
بدبخت تر از ما اون بــســـیــجــی ها یا لـــبــــاس شخصی ها هستند که به ما شلیک می کنند ! به برادرانشون ! به خواهرانشون ! به همسایه هاشون ! به هموطنانشون ! خوشحالم که از ما بدبخت تر هم هست.

این پست تقدیم به تمام کسانی که در این کشور اندیشه ای روشن و آزاد دارند !
این پست تقدیم به تمام اون هایی که تنشون کبود و کوفته شده از ضربه های باتوم دشمن است.
این نوشته تقدیم به همه ی اون هایی که گلو هاشون رو کاتر های لباس شخصی ها برید !

این پست تقدیم به نـــدا ! چه ناجوانمردانه گلوله ی داغ سربی مزدوران سینه ات رو شکافت!

                           نـــدا جان ! خواهرم ٬ ما رو ببخش ! عزیزم ما رو ببخش !

نگاه کن مرده ها به مرده نمیرن

حتی به شمع جون سپرده نمیرن

شکل فانوسین که اگه خاموشه

واسه نفت نیست هنوز یه عالم نفت توشه

جماعت من دیگه حوصله ندارم

به خوب و امید و از بد گله ندارم

گرچه از دیگرون فاصله ندارم

کاری با کار این قافله ندارم

کوچه ها باریکند، دکانها بستست

خونه ها تاریکند، تاقها شکستست

از صدا افتاده تار و کمونچه

مرده میبرند کوچه به کوچه

******************************************************

خون در برابر خون !
تنها انتقام میتونه این درد رو تسکین بده !
تنها شیرینی انتقام میتونه این تلخی رو پاک کنه !